Jak pomóc dziecku przekroczyć próg przedszkola

-artykuł

„Jak pomóc dziecku przekroczyć próg przedszkola”

Wypełnione na co dzień śmiechem i radosnym gwarem przedszkole, we wrześniu zamienia się w miejsce pełne łez i smutku, bo oto po raz pierwszy jego próg przekraczają nowo przyjęte dzieci. Czeka je długa droga nim staną się prawdziwymi, pełnymi odwagi i wiary we własne siły przedszkolakami. Zanim to nastąpi upłynie wiele dni wypełnionych niepokojem i głęboko przeżywaną rozłąką z rodzicami. W tym trudnym okresie dzieci często czują się porzucone i bezradne. Zdarza się, że na stres związany z pójściem do przedszkola reagują wybuchami niepohamowanej agresji, bólami brzucha, wymiotami lub brakiem apetytu. Czasami pojawiają się problemy z zaśnięciem, nocne moczenie, a nawet senne koszmary. To niektóre objawy problemów adaptacyjnych, gdyż mogą wystąpić inne, nieznane dotąd rodzicom zachowania i reakcje. Wynikają one z faktu, że dziecko czuje się wyrwane z rodzinnego układu, który gwarantuje mu poczucie stabilności i rozumienia tego co dzieje się wokół. Niezdolność kontrolowania nowej sytuacji i odczuwanie jej jako zagrożenie mogą wywołać:

płacz, który jest najprostszym sposobem nie tylko okazywania, ale przede wszystkim rozładowania emocji,
wycofanie, kiedy dziecko nie okazuje gwałtownych emocji i sprzeciwu, lecz staje się apatyczne, smutne, zamknięte w sobie,
pozorną akceptację, gdy dziecko nie sprzeciwia się chodzeniu do przedszkola, jednak rodzice widzą, że zmieniły się jego reakcje (na przykład kiedy nie otrzyma tego o co prosi, w czasie zabawy z rodzeństwem, w czasie rodzinnych spotkań, etc.),
zaburzenia funkcjonowania, mają miejsce kiedy dochodzi do wyraźnej, stałej zmiany zachowania dziecka, np. pojawia się jąkanie, nocne moczenie, obgryzanie paznokci.

Moment pójścia do przedszkola to niewątpliwy przełom w życiu dziecka. Moment istotny, ale konieczny i nieunikniony, bowiem prędzej czy później dziecko zaczyna wykazywać naturalne zainteresowanie i potrzebę kontaktu z dalszym otoczeniem społecznym. Pragnie wyjścia poza bezpieczne, dobrze mu znane środowisko rodzinne. Towarzyszące temu procesowi poczucie zagrożenia jest przykrą konsekwencją zaspokojenia tej potrzeby.
Decyzja o zapisaniu dziecka do przedszkola wywołuje silne emocje, które dotyczą nie tylko dzieci, lecz również rodziców. Zachowanie dziecka bardzo często budzi wątpliwości i zrozumiały niepokój rodziców, którzy podobnie jak ich pociechy potrzebują w tym trudnym okresie wsparcia i pomocy. Zapewni je szczera rozmowa i kontakt z wychowawcą klasy. Nie rzadko bywa, że właśnie one decydują o tym jak przebiega adaptacja dziecka do nowych warunków. Dzięki właściwej postawie dorosłych, ich zaangażowaniu i współpracy opartej na wzajemnym zaufaniu oraz konsekwencji proces adaptacji przebiegnie bezpiecznie i możliwie łagodnie. Pomoże w osiągnięciu wspólnego celu, którym jest oswojenie dziecka z nową rzeczywistością.
Pomocne w tym względzie może okazać się podejmowanie wobec dziecka następujących działań:

rozmowy, które m.in. zapewnią dziecko o naszej miłości,
przyzwyczajanie dziecka do pozostawania pod opieką zaufanych osób,
uczenie samoobsługi,
atrakcyjne, ciekawe i prawdziwe mówienie o przedszkolu,
wcześniejsze odbieranie dziecka w początkowym okresie,
akceptacja płaczu dziecka w chwilach rozstania,
domowe zabawy w przedszkole,
zapewnianie o tym, że mamy zaufanie do wychowawczyni oraz przedszkola,
okazywanie dziecku wiary, że poradzi sobie z nową sytuacją.

Wierzę, że nasze przedszkole okaże się spokojną i bezpieczną przystanią dla Państwa dzieci.
mgr Beata Korol





Masz uwagi, pytania? Kliknij i napisz do nas

    

logowanie do poczty przedszkolnej | logowanie do zmian na stronie www

Serwis używa cookies aby zapamiętać otwartą sesję i ewentualne dane o logowaniu.
Brak zmiany ustawień przeglądarki oznacza zgodę na to. Serwis nie zapisuje
ciasteczek do profilowania reklam lub śledzenia użytkownika.